«پرونده ی تجربه ی گراس» یا «من کجای زمان جا ماندم»

به خاطر می آورم زمانی یک سرهنگ نیروی انتظامی در خلال کنفرانسی در مورد مواد مخدر در دانشگاه ما، تلویحا گفته بود که اگر قصد امتحان مواد مخدر را دارید از گراس یا علف استفاده کنید که هم جرم کمتری نسبت به بقیه ی مواد مخدر دارد و هم اثر اعتیاد آن کمتر است.
سال آخر به شدت به سرم زده بود که گراس را امتحان کنم اما تا چند ماه پیش فرصت و موقعیتی برای آن پیش نیامد. تجربه ی گراس برای من تجربه ای به قصد کشف بود و البته ریختن قبح مصرف آن با وجود مصرف کنندگانی موجه میان دوستانم هم مزید بر علت بود. اینجا سعی می کنم این تجربه شخصی را مکتوب کنم و تأکید می کنم که اثرات آن در هر فرد می تواند متفاوت باشد.

«گراس» یا «علف» برگ گیاه شاهدانه و به صورت پودر است که با توتون سیگار مخلوط می شود و نسبت آن با توتون بستگی به نوع گراس دارد. اطلاعات حرفه ای تر در مورد آن را می توانید از اینجا ببینید. معمولا سیگار بهمن سویسی برای پیچیدن آن توصیه می شود که احتمالا به خاطر بدون اسانس بودن توتون آن یا سنگینی نسبی آن است. توتون بعد از مخلوط شدن با گراس، به سیگار خالی شده برگردانده می شود و سر آن پیچیده می شود. هنگام کشیدن باید سیگار را رو به بالا گرفت تا گراس نریزد و دود آن کم است و باید چند پک پشت هم زده و کمی در ریه نگه داشته شود. دود آن بسیار بدطعم و تا حدی تیز است به طوری که برای آنها که فیلتر قرمز نمی کشند فرو دادن آن اندکی دشوار است. همچنین بوی خاصی دارد که با دودکردنی های دیگر تفاوت محسوسی دارد.
بعد از کشیدن، تا 5-6 دقیقه هیچ اتفاقی نیافتاد و داشتم ناامید می شدم که این تجربه بی خود بود اما با کشیدن اولین سیگار کم کم نشانه های تأثیر آن نمایان شد و با سیگار دوم، گراس به تمامی خود را نشان داد.
اولین و مهمترین اثر گراس به هم ریختن حافظه است. یعنی شما به هیچ وجه نمی توانید خاطره ای که به صورت بارقه به ذهنتان می رسد را از نظر زمانی با بقیه خاطرات مقایسه کنید. در واقع شما زمان را گم می کنید یعنی گذشته و حال و حتی آنچه اتفاق افتاده و آنچه تصور کرده اید را با هم اشتباه می گیرید. ممکن است ناگهان چیزی را به خاطر بیاورید که مدتها فراموش شده است اما معمولا دو یا سه جمله ی قبل را به خاطر نمی آورید.  همچنین گاهی ناگهان خود را در خلایی حس می کنید که حتی به خاطر نمی آورید که در حال گفتن چه چیزی بودید یا طرف مقابل چه چیزی گفته است یا چیزی که می خواهید بگویید را قبلا گفته اید یا نه. خوب این خیلی بد و در عین حال خنده دار است اما خنده ی کسی که از گراس استفاده کرده فقط به این دلیل نیست. ارزش و اعتبار جریانات و مفاهیم در نظر شما عوض می شود. یعنی یک چیز خیلی معمولی ممکن است به شدت بامزه به نظر برسد، یک خاطره ی دور ناگهان بسیار مهم و لذت بخش باشد یا یک ماجرای نه چندان مهم، فاجعه بار به نظر برسد که موجب تأثر روحی شدید یا همان «فاز منفی» مصطلح می شود.
اثر دیگر بالا رفتن قدرت تمرکز روی یک مسئله است. درک موسیقی و بهتر بگویم درک هنری به طرز عجیبی بالا می رود. گراس توانایی عجیبی در نوشتن به انسان می دهد. واژه ها و ایماژها چند برابر سریعتر و زیباتر به ذهن انسان می رسد و تنها قلمی می خواهد که آنها را روی کاغذ بنشاند. مثل الهام یا اشراق ناگهان مطلب را دریافته می یابید.
اثر دیگر عدم آگاهی نسبت به اعضای بدن به خصوص دست و پا است که گاهی حتی باید با تمرکز آنها را حرکت داد. احساس سبکی که از آن یاد می شود معادل همین وضعیت است. به همین دلیل خیلی مهم است که در چه وضعیتی گراس مصرف می کنید و نسبت به خطرات ناشی از آن باید به شدت محتاط بود. تجربه ی ما در خیابان و حین قدم زدن بود که حتی کم کردن سرعت راه رفتن برای رد شدن از خیابان هم مشکل بود. البته با وجود خطرناک بودن شرایط از خنده روده بر شده بودیم. پاهایمان گرم شده بود و انرژی در آن فوران می کرد و ما می رفتیم و می رفتیم.
همچنین اشتها زیاد می شود. این احتمالا به خاطر عدم آگاهی نسبت به هشدارهای پرشدن معده به مغز است. آن شب اینقدر خوردم که نه به خاطر احساس سیری که با توجهِ اتفاقی به حجم غذای خورده شده، از خوردن دست کشیدم.

اثر فیزیکی دیگر تشنگی شدید است و بهتر است قبل از مصرف چیزی برای نوشیدن یا خوردن دم دست داشته باشید. از این خوراکی با عنوان «کره» یاد می شود. بهتر است چیزی باشد که طعم دهان را نیز بهتر کند چون همانطور که گفتم گراس طعم بدی دارد.
اثر دیگر شنیدن صداهایی در گوش است. صدای ممتد اندکی بم و یک صدای منقطع زیرتر  در زمینه ی آن شنیده می شود که البته مزاحمتی ایجاد نمی کند. همچنین در صورت دراز کشیدن ناگهان احساس می کنید که روی تخت فرو رفته و یا پهن شده اید که با کرختی شدید و سرگیجه ای ملایم همراه است و ناگهان حجم زیادی از تصاویر به ذهن شما حمله می کند. بهتر است پذیرای آنها باشید و از آنها لذت ببرید وگرنه از بستن چشمها وحشت خواهید کرد.
اما اثر گراس به چند ساعت ختم نمی شود و تا چند روز به هم ریختگی حافظه ی شما در ابعادی کوچکتر ادامه دارد. هرچند که می توانید به راحتی آن را کنترل کنید اما احتمالا مصرف مداوم آن اثرات مضمن آن را بیشتر خواهد کرد. به همین دلیل معروف است کسانی که زیاد از گراس استفاده می کنند کندذهن می شوند و گراس مغز را می خورد. در واقع آنها حافظه ای مغشوش دارند. غیر از مواردی که به خاطر داشتم و ذکر شد اثر مهم دیگری در گراس و عواقبی نیز برای من اتفاق نیافتاد. همینطور هیچ میل فیزیکی یا روانی برای مصرف مجدد نیز در مورد من ایجاد نشد.
همینجا در مورد مصرف گراس اخطار لازم را می دهم ولی اذعان می کنم احساس تعلیق در زمان حس نو و جالبی است. گسسته شدن پیوندهای تجربیات و خاطرات به درکی نو از خویشتن منجر می شود. در این وضعیت می توانید «خود» را مثل سگی میان بوته زار بی سر و ته خاطرات به هم ریخته ی خود رها کنید تا بی هدف بو بکشد و نبش قبر کند. امیدوارم از یافتن اجساد خاطرات خود وحشت نکنید. در عین حال این لحظات سازنده ی خاطره ای بی آزارند. انتهای شب میان خیابان های زرد خلوت و میزهای بتنی شطرنج، سیگارهایی که تمام شده بودند و سرخپوستی می کشیدیم. شبی به یاد ماندنی بود که امیدوارم تکرار نشود. تکرار ملال می آورد و سرخوردگی از این واقعیت که «هر اتفاق یگانه است»