عشق اعتقاد نمی خواهد، منطق می خواهد

در فیلم run lola run لولا به دوست پسرش مانی میگوید: «از کجا میدونی که منو دوست داری؟» مانی می گوید: «نمی دونم. فقط میدونم که دوستت دارم» مانی لولا را بهترین دختر دنیا میداند ولی نمی داند برای چی؟ خوب وقتی کار را به احساس بسپاری، در حساس ترین موقعیت تنهایت می گذارد. به همین دلیل من همیشه گفته ام که برای دوست داشتن باید دلیل داشت. باید منطق، احساس را تأیید کند تا ضمانتی باشد بر آنچه احساس می گوید.

دختر ها از نگاه پسرها یک سری مشخصات عمومی دارند که دختربودن نام گرفته . این به معنی آن نیست که تمام دخترها این ویژگی ها را دارند یا باید داشته باشند، بلکه این نشان دهنده ذهنیت پسرهاست و مشخصاتی ست که جامعه پسرها تیپ کرده و جامعه دخترها کم و بیش آن را قبول کرده است. دختری زیبا با تیپ س ک سی، وابسته ی مرد (در واقع تنبلی دخترانه به این مشخصه تعبیر می شود، دختر ها فکر میکنند با حضور مرد باید همه چیز را به مرد واگذار کنند)،  دختری که حرف شنوی دارد، غر میزند و ناز میکند، از سوسک و رعد و برق می ترسد، مدام ابراز عشق و دلتنگی می کند (طوری که ارزش این کار را از بین میبرد و آن را به یک امر عادی تقلیل می دهد) عاشق بوسیدن است، حسود است و از منطق سر در نمی آورد . در واقع دخترها سعی می کنند خود را از مواجه با منطق دور نگه دارند. وقتی با منطق مواجه می شوند یا خود را به مظلومیت می زنند و گریه می کنند یا به سرعت تسلیم می شوند و سعی می کنند منطق را با تحریک احساسات ضعیف کنند. اگر دختری عکس این ویژگی ها را داشته باشد می گویند “مرد است”! (البته این جنبه تعریف دارد، انگار مرد بودن عین ارزش مندی ست)

خوب این مشخصات عمومی دختر بودن هیچ ویژگی خاصی به همراه ندارد و در واقع اگر دختری این مشخصات را داشت، صرف این که دختر است یا زیباست، نمی توانم ادعا کنم که دوستش دارم. من برای دوست داشتن دلیل محکمی می  خواهم. باید ویژگی خاصی باشد که من را مجاب کند با او باشم نه هیچ کس دیگر. در واقع هم این اتفاق می افتد. فقط یک پسر باید مطمئن باشد ویژگی منحصر به فرد دختر مورد نظر او آنقدر مجاب کننده هست که باعث تزلزل او نشود.