آرامش

عجیب آرامی
زمان کند می شود از تو ؛
تا قدم برداری
یا سر بچرخانی
هزار سال طول می کشد انگار
پیر می شوم تا به انتهای راهرو برسی .
آن چشمهای آرام
تا سر به زیر کنم
غوغا  به پا کرده اند ؛
من و این آشوب؟ مسخره نیست؟
از من گذشته این عشق بازی تازه بالغان :
با نگاهی عاشق
با خیالی سرمست ؛
با این همه
من محتاج آرامش
و تو
عجیب آرامی .